Home > Archive > Concerts 2004 > Polish metal night

Polish Metal Night

When? 04 February 2005
Where? Frontline
Related articles

 

Related websites http://www.crionics.rockmetal.pl/
http://www.hatesatanic.org/
http://www.decapitated.pl/

Dies Irae

Gisteren daalde ik helemaal uit vrije wil af in de diepste krochten van de muziekwereld samen met Reus en the one and only CMS. Er stond geen folk, gothic, rock of zelfs geen heavy metal op het programma, maar heuse Death metal, het soort muziek waar CMS zich maar al te graag grommend aan laaft. Zoals gewoonlijk kwam ik weer ietwat te laat op de afspaak. "Geen nood", had ik CMS nog gezegd, "de concerten zullen wel wat later beginnen." De locatie werd immers op het laatste nippertje gewijzigd, dus ik vermoedde dat eventuele gestrande fans nog de tijd zouden krijgen om zich naar de juiste zaal te begeven. Niet dus! Toen we na een bakkie plezier op ons dooie gemakje binnenvielen in the Frontline, konden we nog net genieten van het stevige gitaarwerk van Crionics alvorens de band met het gevreesde "good night" al afscheid nam van het publiek. Het klonk nochtans goed. 1-0 voor CMS, want ik had 's middags nog geprobeerd hem op de mouw te spelden dat de eerste groep toch meestal niet zo goed is. Na een drankje, een babbel en een stevige soundcheck was het de beurt aan Hate. De drummer leek wel een elf die ontsnapt was uit de Tolkien-verfilming. Rammende gitaren, stoere grunts, drums aan een duizelingwekkend tempo, maar - je zult me niet geloven - toch miste de band een beetje aan power. Maar toch, niet slecht.
Dies Irae stond echter met veel meer zelfvertrouwen en overtuiging op het kleine podium. Naarmate de avond vorderde, kreeg het publiek er meer zin in, vlogen meer en meer haardossen in het rond en werden menige nekspieren op de proef gesteld. Dit soort Death metal bevatte genoeg melodie en variatie om zelfs mij te kunnen bekoren.
De laatste band op het programma slaagde daar al veel minder in: Decapitated. De drums en gitaren gingen werkelijk in overdrive tot er niks dan gedreun overbleef. Ik focuste me dan maar op het gat in het plafond boven het podium en trachtte me voor te stellen hoe het er gekomen was - en vooral - of er een direct verband bestond tussen het gat en de donkere spetters errond. De doodsbange ogen op de achtergrond beloofden in ieder geval niet veel goeds. Ach, die fantasie van me toch!
Achteraf zei CMS meermaals dat die eerste groep toch wel heel goed leek.
"Het was misschien enkel het laatste nummer dat goed was", probeerde ik nog.
Hopelijk is zijn toorn niet al te groot... Gelukkig heb ik Reus nog om me te beschermen

Wat ik nog heb bijgeleerd
- Netkousen zijn toch niet zo comfortabel. Mijn klein teentje was ook bijna "decapitated" op het einde van de avond.
- Probeer vooral niet stoer te doen door pertinent te weigeren oordopjes of iets dergelijks te gebruiken op dergelijke concerten. Zelfs een dag later hoor ik de dingen nog steeds alsof ik me ergens diep onder water bevind.

Aisling

Top